کلمه یی
بر سپیدی کاغذ
گل می کند

در زمستان, هیچ رد پایی نیست

دانه های برف
به گلی می بارد
در انتظاری سپید

بر سپیدی ها, هیچ رد پایی نیست
صفحه یی سپید
زمستانی سپید
شعری سپید
به پایان می رسد
با کلمه یی
گلی

برپایان, هیچ رد پایی نیست

                                                ضیاءالدین خالقی
                                                  برگرفته از کتاب
                                             بارانی از پریشانی یال

همانطور كه هسته ها در دانه انگورند
غم در دل من نشسته است
همچنانكه انگور سبز
به شراب بدل می شود
وه كه اندوه در سینه ام
به نشاطی لبریز می گردد.

                                          جون تاكامی
                                  برگرفته از كتاب هایكو
                                ترجمه هاشم رجب زاده

مشتی ستاره بود و یک لشکر از غزل
گلی که شکفنتنش را نه ماه و نه آفتاب
کسی هم ندیده بود.
گل ها
هزار هزار و
او
اما یکی بود و
هزاره بود
سوسو چراغ راهی از عبور این شب پاره پاره بود.
شکفتنش را کسی ندید و مرگش را اما که
نوزادگان و اکنونیان
فردایی از ستایش و خاطره می دارند
به همان نشان که روزی آفتاب را از کلاله ی فلک خواهند گرفت,
و بر مزارش ترانه خواهند خواند.
گلی که رازدار بیداری باغ بود و
همه چیز را می دانست و نشان نداد و رفت.
%
بهار جای دوری نیست,
من می دانم و گوش زمستان کر!

سید علی صالحی
برگرفته از کتاب
یادت بخیر شادمانی بی سبب