می آیم باز شاید كه تو تنها باشی می آیم باز تا سبز كلاه صبح را بر تن سرخ غروب بپوشانم و در غرور مرز آبی و با حباب آخرین موج موج دریا بشویم جامه ی كهنه ی كین را می آیم باز اما نگو كی مپرس كجا نخواه كه برایت نامی دیگر بسازم می آیم باز با تمام آن شادیها و دسته كادوی سرخ را می گشایم در پستوی خانه در پس گل سرخ پاكیها جواد زینی