در دنباله قرائت پسانیمایی ۵

....

۸- شعر پسانیمایی خود را از گرایش های هنری- فلسفی جدید جهان باز نمی دارد و درها را به روی تجربه های مشترك بشری نمی بندد. درعین حال شعر پسانیمایی بی ارجاع خواننده به مولفه های ادبی/ هنری پست مدرنیست ها در شعری كه از این مولفه ها همچون عناصر عینی استفاده شده از ایجاد ارتباط عاجز نیست. خواننده باید در این قرائت تازه بتواند نانوشته ها یا نوشته های مرئی (سفیدی متن) را بخواند و به جای افعال غایب، و به جای نیمه مفقود برخی جمله ها در شعر بیندیشد. همچنین در ساختارشكنی های شعر پسانیمایی، ساختارهای دیگری را جستجو كند و بالاخره روابط نامریی زنجیره های شعر را كشف كند.

وهرچه بیشتر منتظرت ماندم

متن/ از معنا شدن پرهیز داشت

و از بسكه زیر هر كلمه/ هر سطر ...

مولف مرده به خواب من آمد

اما نه اینكه رنگ چشم های تو را

یا چیزی در این حدود از آینه ی ما

از قرار معلوم/ مادرزاد عاشق تو بوده ام.

                        (سفیدی ها را بخوان۲- علی باباچاهی)

.... در دنباله قرائت پسا نیمایی ۳

شعر پسانیمایی بخش برجسته و فعال شعر اكنون ما و ادامه و تكامل شعر غیرنیمایی است كه هم ناظر بر نقطه های اشباع شعر غیرنیمایی است-مثلاً تصویری شدن بیش از حد شعر امروز، استعاره گرایی های مفرط، استفاده بیش از حد از تشبیه و ادات تشبیه، تشبیه ها و صفت های تصویرساز، نمادپردازی، مفهوم گرایی های افراطی و نوعی ساختگرایی- و هم ناظر بر امور هنری و حاضر در متن جهانی است كه از منظرهای مختلف، نظم و نظامی دیگر می طلبد.

مولفه های این شعر به صورت زیر است:

توضیحات بیشتر ..

.... در دنباله قرائت پسا نیمایی ۲

آنجا كه شعر نیمایی سنگ شدگی را تاب نمی‌آورد، قرائت غیرنیمایی، عدول از اصول شعر نیما را توجیه و تثبیت می كند چرا كه به تبع این اصول، عناصر و اشكال مثلا پیشرو به قالب ها و قراردادهای معمول و سنگ شده در می آیند. نیما خود پایه گذار قرائت غیرنیمایی است به ویژه در شعر - شب همه شب- كه آنرا در دو وزن ساخته است.

شاملو و فروغ هر یك به شیوه خود وجه غیرنمایی شعر نیما را تعقیب و تكمیل كردند؛ اخوان اما نیمائیت نیما و ظرفیت های غیرنیمایی شعر ایران را به مرحله پیش نیمایی برد و در این میدان برای خودش یلی بود.

.... در دنباله قرائت پسا نیمایی ۱

قرائت نیمایی اما قرائت سنت شكنی ها و بدعت گذاری هاست. این قرائت، موضوعیت خود را در موقعیتی نسبتاً مدرن و البته غیرسنتی توجیه و تثبیت می كند. در این مرحله خواننده از نظر امور پیشین در شعر پیشین در شعر پیش نیمایی عبور می كند تا به قرائت مصراع های كوتاه وبلند، تصویرسازی های مبتكرانه و ... بپردازد و البته دستی هم به سر و روی استعاره و تشبیه و نماد و غیره بكشد...

بابا چاهی بر طبق این نظریه معتقد است كه : شعر امروز ایران در پیوند با خواننده ی خود تا این مقطع با چهار نوع قرائت روبرو بوده است.

او قرائت را اینگونه تعریف می كند: خواننده در حین خواندن، اشراف كلامی، اشكال و ساختارها، جریان ها و مرحله های مختلف آن، پیچیدگی های ناگزیر و سادگی های غیرمنتظره ی یك اثر داشته باشد تا جایی كه خواننده ....

شعر در دو دهه اخیر، در حركات كنش پذیر خود به خلاقیت در حوزه ساخت و دگرگونیهایی در زبان پرداخته است. در این نوع شعر، ساخت و زبان به عنوان مهمترین عناصر، با حركاتی اصولی و گاه انفعالی بر مدار متن و حاشیه به چرخش در می آیند.

اما در كنار آن موضوع و مضمون شعر به عنوان یكی دیگر از پایه‌ها و ستون‌هایی است كه در جهت استحكام بازتاب‌های ذهنی، حركاتی چندگانه و گاه بیگانه از متن را به اجرا در می آورند. عدم وحدت موضوع و یا بیگانگی متن از حاشیه، مواردی است كه اغلب، مایه سردرگرمی و یا درگیری مخاطب با متن را فراهم می سازد.